acharyas/vijayanand.jpg · 1000×1250ಅವರು 1837ರಲ್ಲಿ ಪಂಜಾಬಿನ ಲೆಹ್ರಾ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಿಂದೂ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು; ಅವರ ತಂದೆ ಗಣೇಶಚಂದ್ರರು ಅವರು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗಲೇ ತೀರಿಕೊಂಡರು. 1853ರಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅವರು ಸ್ಥಾನಕವಾಸಿ ಮುನಿ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದರು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಆತ್ಮಾರಾಮ ಎಂದು ಹೆಸರಿಡಲಾಯಿತು. ಆಗಮಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದಾಗ, ಮೂರ್ತಿಪೂಜೆಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಬೆಂಬಲವಿದೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಯಿತು. 1876ರಲ್ಲಿ ಅಹಮದಾಬಾದಿನಲ್ಲಿ ಮುನಿ ಬುದ್ಧಿವಿಜಯರಿಂದ (ಬೂಟೇರಾಯ್‌ಜೀ) ಮೂರ್ತಿಪೂಜಕ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಹೊಸ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದು ಆನಂದವಿಜಯ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಪಡೆದರು.
1886ರಲ್ಲಿ ಪಾಲಿತಾಣಾದ ಸಂಘವು ಅವರಿಗೆ ಆಚಾರ್ಯ ಪದವಿ ನೀಡಿತು; ಅವರು ವಿಜಯಾನಂದ ಸೂರಿ ಎನಿಸಿಕೊಂಡರು — ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಪದವಿ ಪಡೆದ ಮೊದಲ ಶ್ವೇತಾಂಬರ ಮೂರ್ತಿಪೂಜಕ ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. ಅವರು ಪಂಜಾಬ್, ರಾಜಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿಹಾರ ಮಾಡಿ, ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಸರಳ ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಬರೆದರು. 1893ರ ಶಿಕಾಗೋ ವಿಶ್ವ ಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನ ಬಂದಾಗ, ಮುನಿಯಾಗಿ ವಿದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ವೀರಚಂದ್ ಗಾಂಧಿಯವರನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಕಳುಹಿಸಿದರು. 1896ರಲ್ಲಿ ಗುಜ್ರಾನ್‌ವಾಲಾದಲ್ಲಿ ಅವರು ನಿಧನರಾದರು.
