1870ರಲ್ಲಿ ವಡೋದರಾದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಬಾಲಕನ ಹೆಸರು ಛಗನ್; ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲೇ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ವಿಜಯಾನಂದ ಸೂರಿಯವರ ಪ್ರವಚನ ಕೇಳಿ ಅವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು ಮತ್ತು 1887ರಲ್ಲಿ ರಾಧನಪುರದಲ್ಲಿ ಮುನಿ ವಲ್ಲಭವಿಜಯರಾಗಿ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದರು. ಗುರುಗಳು ಪಂಜಾಬಿನ ಜೈನರ ಪಾಲನೆಯ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು; ಅವರು ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ಅದನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. 1924ರಲ್ಲಿ ಲಾಹೋರಿನಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಆಚಾರ್ಯ ಪದವಿ ದೊರೆಯಿತು; ಪಂಜಾಬ್ ಸಂಘವು ಅವರನ್ನು ಪಂಜಾಬ್ ಕೇಸರಿ ಎಂದು ಗೌರವಿಸಿತು.
ಶಾಲೆಗಳಿಲ್ಲದ ಸಮಾಜ ನಿಲ್ಲಲಾರದು ಎಂದು ಅವರು ಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ 1915ರಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈಯಲ್ಲಿ ಮಹಾವೀರ ಜೈನ ವಿದ್ಯಾಲಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಯಿತು; ನಂತರ ಪಂಜಾಬ್, ರಾಜಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಶಾಲೆ, ಕಾಲೇಜು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿಲಯಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾದವು. 1947ರ ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯಲ್ಲಿ ಗುಜ್ರಾನ್ವಾಲಾದಿಂದ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೊರಡಲು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಜೈನ ಸಮುದಾಯದೊಂದಿಗೆ ಕಾಲ್ನಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದರು. 1954ರಲ್ಲಿ ಮುಂಬೈಯಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದರು. ದೆಹಲಿಯ ವಲ್ಲಭ ಸ್ಮಾರಕ ಅವರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿದೆ; 2009ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಅವರ ಅಂಚೆ ಚೀಟಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿತು.

