ರಾಣಿ ಗರ್ಭ ಧರಿಸಿದಾಗ ಹಸ್ತಿನಾಪುರವನ್ನು ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗವೊಂದು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಕೊನೆಗೊಂಡಿತು, ಮಗುವಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಎಂದು ಹೆಸರಿಡಲಾಯಿತು. ರೋಗ ಮತ್ತು ವಿಪತ್ತುಗಳ ನಿವಾರಣೆಗಾಗಿ ಇಂದಿಗೂ ಅವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ರಕ್ಷಣೆ ಬಯಸುವ ಸಮುದಾಯವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಕಟ್ಟಿಸುವುದು ಶಾಂತಿನಾಥ ಬಸದಿಯನ್ನೇ.
ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳೂ ಆಗಿದ್ದ ಮೂವರೇ ತೀರ್ಥಂಕರರಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಬ್ಬರು — ಹದಿನಾಲ್ಕು ರತ್ನಗಳು ಮತ್ತು ನವನಿಧಿಗಳ ಒಡೆಯರು, ಭರತಕ್ಷೇತ್ರದ ಆರೂ ಖಂಡಗಳ ಅಧಿಪತಿ. ಅವರ ಆಳ್ವಿಕೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವುದು ಸೋಲಿನಿಂದಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗೆದ್ದ ನಂತರ, ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ವಿಜಯಗಳನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವ ಹಿಮಾಲಯದ ಶಿಲಾಮುಖದ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಹೆಸರು ಕೆತ್ತಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ — ಆದರೆ ಅದು ಮೊದಲೇ, ಅಂಚಿನಿಂದ ಅಂಚಿನವರೆಗೆ, ಹಿಂದೆ ಬಂದು ಹೋದವರ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅದರ ಪಾಠವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.
ಅವರಿಗೆ ತೀರ್ಥಂಕರತ್ವವನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಕಾರ್ಯ ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ಹಿಂದೆ, ಮೇಘರಥ ರಾಜನಾಗಿದ್ದಾಗ ನಡೆಯಿತು. ಗಿಡುಗನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡಿಬಂದ ಪಾರಿವಾಳವೊಂದು ಅವರ ಮಡಿಲಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಗಿಡುಗ ತನ್ನ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೇಳಿತು, ಪಾರಿವಾಳದ ಮೇಲಿನ ದಯೆ ಗಿಡುಗನ ಮೇಲಿನ ಕ್ರೌರ್ಯ ಏಕಾಗಬೇಕು ಎಂದು ನ್ಯಾಯವಾಗಿಯೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿತು. ಮೇಘರಥರು ಪಾರಿವಾಳದ ತೂಕಕ್ಕೆ ಸಮನಾದ ತಮ್ಮದೇ ಮಾಂಸವನ್ನು ನೀಡಲು ಮುಂದಾದರು. ಎಷ್ಟು ಕತ್ತರಿಸಿ ಇಟ್ಟರೂ ತಕ್ಕಡಿ ಸಮವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಕೊನೆಗೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಇಡೀ ದೇಹವನ್ನೇ ಅದರ ಮೇಲಿಟ್ಟರು. ಆಗ ಆ ಎರಡು ಪಕ್ಷಿಗಳು ತಾವು ದೇವತೆಗಳೆಂದು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಿಕೊಂಡವು — ಅವರ ಕರುಣೆ ನಿಜವೇ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದವು.

