ರಾಜಸ್ಥಾನದ ಸೀಕರ್ ಬಳಿಯ ರಾಣೋಲಿ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಭೂರಾಮಲ್ ಛಾಬ್ಡಾ ವಾರಾಣಸಿಯ ಸ್ಯಾದ್ವಾದ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತ ಮತ್ತು ಜೈನ ದರ್ಶನ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ಹಲವು ವರ್ಷ ಗೃಹಸ್ಥ ವಿದ್ವಾಂಸರಾಗಿ ಬೋಧನೆ ಮತ್ತು ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು. ಅವರ ಸಂಸ್ಕೃತ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳು — ಜಯೋದಯ, ವೀರೋದಯ, ಸುದರ್ಶನೋದಯ ಮೊದಲಾದವು — ಹೊಸ ಸಂಸ್ಕೃತ ಕಾವ್ಯ ಅಪರೂಪವಾಗಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಚಿತವಾದವು. ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ತ್ಯಾಗಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆದು 1955ರಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯ ವೀರಸಾಗರರಿಂದ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ದೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು 1959ರಲ್ಲಿ ಜೈಪುರದಲ್ಲಿ ಆಚಾರ್ಯ ಶಿವಸಾಗರರಿಂದ ಮುನಿ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದರು.
1968ರಲ್ಲಿ ಅಜ್ಮೀರ್ನಲ್ಲಿ ಅವರು ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಬ್ಬ ಯುವಕನಿಗೆ ಮುನಿ ದೀಕ್ಷೆ ನೀಡಿದರು; ಅವರೇ ಮುಂದೆ ವಿದ್ಯಾಸಾಗರರಾದರು. 1969ರಲ್ಲಿ ನಸೀರಾಬಾದ್ನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನಸಾಗರರಿಗೆ ಆಚಾರ್ಯ ಪದವಿ ದೊರೆಯಿತು. 22 ನವೆಂಬರ್ 1972ರಂದು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಮತ್ತು ಅನಾರೋಗ್ಯದ ನಡುವೆ ಅವರು ಅಪರೂಪದ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದರು: ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯ ವಿದ್ಯಾಸಾಗರರಿಗೆ ಆಚಾರ್ಯ ಪದವಿ ನೀಡಿ, ಅಂತಿಮ ಸಾಧನೆಗೆ ಅವರನ್ನೇ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಸಲ್ಲೇಖನ ಕೈಗೊಂಡು 1 ಜೂನ್ 1973ರಂದು ನಸೀರಾಬಾದ್ನಲ್ಲಿ ಸಮಾಧಿ ಹೊಂದಿದರು. 2013ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಅವರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಅಂಚೆಚೀಟಿ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿತು.

