ನಾಳಂದಾ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪಾವಾಪುರಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾವೀರರು ಕೊನೆಯ ದೇಶನೆ ನೀಡಿ ಕಾರ್ತಿಕ ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ನಿರ್ವಾಣ ಪಡೆದರು; ಪರಂಪರೆ ಇದನ್ನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 527 ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರ ಪ್ರಮುಖ ಶಿಷ್ಯ ಗೌತಮ ಇಂದ್ರಭೂತಿಗೆ ಕೇವಲಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾಯಿತು. ಕಾಶಿ ಮತ್ತು ಕೋಸಲದ ಮಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಲಿಚ್ಛವಿ ಗಣನಾಯಕರು ಆ ರಾತ್ರಿ ದೀಪಗಳನ್ನು ಹಚ್ಚಿದರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ — ಜೈನ ದೀಪಾವಳಿಯ ಮೂಲ ಇದೇ.
ಮಹಾವೀರರ ದೇಹದ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ನಡೆದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೇ ಜಲ ಮಂದಿರ ನಿಂತಿದೆ. ಅವರ ಅಣ್ಣ ನಂದಿವರ್ಧನ ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಗುಡಿ ಕಟ್ಟಿಸಿದರೆಂದು ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತರು ಎಷ್ಟು ಮಣ್ಣು ಒಯ್ದರೆಂದರೆ ಸುತ್ತಲೂ ಕೊಳವೇ ರೂಪುಗೊಂಡಿತು; ಕಮಲ ಸರೋವರ ಎಂಬ ಈ ಕೊಳ ಸುಮಾರು 84 ಬೀಘಾ ವಿಸ್ತಾರವಿದ್ದು ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ಕಮಲಗಳಿಂದ ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಸುಮಾರು 600 ಅಡಿ ಉದ್ದದ ಕಲ್ಲಿನ ಸೇತುವೆ ನೀರನ್ನು ದಾಟಿ ಬಿಳಿ ಅಮೃತಶಿಲೆಯ ಗುಡಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾವೀರರ ಚರಣ ಪಾದುಕೆ ಇದೆ.
ಜಲ ಮಂದಿರದ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಗುಡಿಗಳ ಗುಂಪಿದೆ — ಗ್ರಾಮ ಮಂದಿರ ಮತ್ತು ಸಮವಸರಣ ಮಂದಿರ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ — ದಿಗಂಬರ ಮತ್ತು ಶ್ವೇತಾಂಬರ ಎರಡೂ ಸಮುದಾಯಗಳು ಇವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಗ್ರಂಥಗಳ ಪ್ರಾಚೀನ ಪಾವಾ ಬೇರೆಡೆ ಇತ್ತೆಂದು ಕೆಲವು ವಿದ್ವಾಂಸರು ವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಈ ನೆನಪಿನ ಜೀವಂತ ಕೇಂದ್ರ ಪಾವಾಪುರಿಯೇ. ದೀಪಾವಳಿ ರಾತ್ರಿ ಇಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಾಣ ಮಹೋತ್ಸವವಾಗಿ ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಜೈನ ಶಕೆ ವೀರ ನಿರ್ವಾಣ ಸಂವತ್ ಆ ರಾತ್ರಿಯಿಂದಲೇ ಲೆಕ್ಕಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

