ದತಿಯಾ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬಯಲಿನಿಂದ ಏಳುವ ಸೋನಗಿರಿ — 'ಚಿನ್ನದ ಬೆಟ್ಟ' — ದ ಇಳಿಜಾರುಗಳು ಬಿಳಿ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿವೆ. ಜೈನರು ಇಲ್ಲಿ 103 ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತಾರೆ — ಸುಮಾರು 77 ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ, 26 ಕೆಳಗಿನ ಊರಿನಲ್ಲಿ. ಎಂಟನೇ ತೀರ್ಥಂಕರ ಚಂದ್ರಪ್ರಭ ಅವರ ಕಾಲದಿಂದ ಈ ಬೆಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಐದೂವರೆ ಕೋಟಿ ಮುನಿಗಳು ಮೋಕ್ಷ ಪಡೆದರೆಂದೂ, ಅವರಲ್ಲಿ ರಾಜ ನಂಗನಂಗ ಮತ್ತು ಅವನ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿದ್ದರೆಂದೂ ಪರಂಪರೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಇದು ಸಿದ್ಧಕ್ಷೇತ್ರ.
ಶಿಖರದ ಸಮೀಪದ 57ನೇ ದೇವಾಲಯವೇ ಮುಖ್ಯ ಗುಡಿ. ಅದರ ಚಂದ್ರಪ್ರಭ ಮೂರ್ತಿ ಸುಮಾರು 3.4 ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರ; ವಿವರಣೆಗಳು ಭಿನ್ನ — ಕೆಲವು ಹನ್ನೊಂದು ಅಡಿ, ಕುಳಿತ ಭಂಗಿ ಎನ್ನುತ್ತವೆ, ಕೆಲವು ಹನ್ನೆರಡು ಅಡಿ, ನಿಂತ ಕಾಯೋತ್ಸರ್ಗ ಭಂಗಿ ಎನ್ನುತ್ತವೆ. ಬಹುತೇಕ ದೇವಾಲಯಗಳು ಒಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದಿಂದೀಚೆಗಿನವು; ಐದು–ಆರನೇ ಶತಮಾನದ ಶಿಲಾಕೆತ್ತನೆಯ ಚಂದ್ರಪ್ರಭ ಮೂರ್ತಿಯೂ ಉಳಿದಿದೆ, ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ತಕ ಕುಟುಂಬಗಳು ಹಲವು ಗುಡಿಗಳನ್ನು ಜೀರ್ಣೋದ್ಧಾರ ಮಾಡಿಸಿದರು.
ಸೋನಗಿರಿ ಸ್ಮಾರಕವಲ್ಲ, ಜೀವಂತ ಯಾತ್ರಾಸ್ಥಳ. ಯಾತ್ರಿಕರು ಮುಂಜಾನೆ ಬರಿಗಾಲಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿ ಗುಡಿಯಿಂದ ಗುಡಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ; ದೇವಾಲಯಗಳನ್ನು ಹೆಸರಿನಿಂದಲ್ಲ, ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸುವುದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ದಾರಿ ಹೇಳುವುದೇ ಲೆಕ್ಕದಂತಿದೆ. ಹೋಳಿಯ ನಂತರ ಚೈತ್ರ ಪಾಡ್ಯದಿಂದ ರಂಗಪಂಚಮಿವರೆಗೆ ರಥಯಾತ್ರೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ವಾರ್ಷಿಕ ಧ್ವಜಾರೋಹಣಕ್ಕೆ ಜನ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರು ತಟ್ಟಿದಾಗ ನಾದ ಹೊಮ್ಮಿಸುವ ಬಜನಿ ಶಿಲೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.

