ಶ್ರೇಯಾಂಸನಾಥ

ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಅಶುಭವೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗಿತ್ತು; ಯಾರೂ ಅದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಗರ್ಭಿಣಿ ರಾಣಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತರೂ ಯಾವ ಹಾನಿಯೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮಗುವಿಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ — ಮಂಗಳಕರ, ಹಿತಕರ — ಎಂದು ಹೆಸರಿಡಲಾಯಿತು.

ವಿಶಾಲ ಜೈನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅವರ ಯುಗ ಮಹತ್ವದ್ದು. ಬಲದೇವ, ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿವಾಸುದೇವರ ಒಂಬತ್ತು ತ್ರಿವಳಿಗಳು ಅವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ವಾಸುದೇವ ತ್ರಿಪೃಷ್ಠನೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಅದೇ ಜೀವವು ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ನಂತರ ಮಹಾವೀರರಾಗಿ ಜನಿಸಿತು. ಗ್ರಂಥಗಳು ಏನನ್ನೂ ಮರೆಮಾಚುವುದಿಲ್ಲ: ತ್ರಿಪೃಷ್ಠನು ಕ್ರೂರ ಅರಸನಾಗಿದ್ದು, ತನ್ನನ್ನು ಅಸಮಾಧಾನಗೊಳಿಸಿದ ಸೇವಕನ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಕರಗಿದ ಸೀಸವನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಗಿನ ನರಕಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು. ಮಹಾವೀರರು ತಮ್ಮ ಅಂತಿಮ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಸಹಿಸಿದ ಉಪಸರ್ಗಗಳಿಗೆ — ಗೊಲ್ಲನೊಬ್ಬ ಅವರ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ಮೊಳೆಗಳನ್ನು ಬಡಿದುದೂ ಸೇರಿದಂತೆ — ಆ ಕೃತ್ಯದ ಉಳಿದ ಕರ್ಮವೇ ಕಾರಣ ಎಂಬುದು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಿವರಣೆ. ಜೈನರು ಕರ್ಮ ಎಂದರೆ ಏನನ್ನು ಅರ್ಥೈಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಬಹುಶಃ ಇದೇ ಅತ್ಯಂತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಏಕೈಕ ದೃಷ್ಟಾಂತ.