ನೇಮಿನಾಥ

ಯಾದವ ರಾಜಕುಮಾರರು, ಕೃಷ್ಣ ಮತ್ತು ಬಲರಾಮರ ಸೋದರ ಸಂಬಂಧಿ — ಅವರ ತಂದೆಯರು ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರು. ಜೈನ ಹರಿವಂಶವು ಅವರನ್ನು ಮಥುರೆ ಮತ್ತು ದ್ವಾರಕೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಥೆಯೊಳಗೆ ಇರಿಸುತ್ತದೆ: ಜರಾಸಂಧನ ಒತ್ತಡದಿಂದಾಗಿ ಪಶ್ಚಿಮದತ್ತ ವಲಸೆ, ಗಿರ್ನಾರ್ ತಪ್ಪಲಿನ ಕಡಲತೀರದಲ್ಲಿ ದ್ವಾರಕೆಯ ನಿರ್ಮಾಣ, ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತನೆಯ ವಾಸುದೇವನಾಗಿ ಕೃಷ್ಣ.

ಅವರ ದೀಕ್ಷೆ ಜೈನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರ ದೃಶ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ರಾಜ ಉಗ್ರಸೇನನ ಮಗಳು ರಾಜೀಮತಿ (ರಾಜುಲ್) ಜೊತೆ ಅವರ ನಿಶ್ಚಿತಾರ್ಥವಾಗಿತ್ತು. ಮದುವೆಯ ದಿಬ್ಬಣ ವಧುವಿನ ಮನೆಯನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವರು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಆಕ್ರಂದನವನ್ನು ಕೇಳಿ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮದುವೆಯ ಔತಣಕ್ಕಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಹಾಕಲಾಗಿತ್ತು. ಅವರು ತಮ್ಮ ರಥವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಪಂಜರದಲ್ಲಿವೆ, ನಾವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ವರ್ಷ ತಮ್ಮ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ, ಬಳಿಕ ದ್ವಾರಕೆಯ ಹೊರಗೆ ಐದು ಮುಷ್ಟಿ ಕೇಶಲೋಚ ಮಾಡಿ ದೀಕ್ಷೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೂ ವಧುವಿನ ಉಡುಗೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ರಾಜೀಮತಿಯೂ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದು ಪ್ರಮುಖ ಆರ್ಯಿಕೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಉತ್ತರಾಧ್ಯಯನ ಸೂತ್ರವು ಅವರಿಬ್ಬರ ಇನ್ನೊಂದು ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಗಿರ್ನಾರ್ ಏರುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮಳೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ರಾಜೀಮತಿ ತಮ್ಮ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸಲು ಒಂದು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನೇಮಿಯ ಸಹೋದರ, ಈಗ ಮುನಿಯಾಗಿರುವ ರಥನೇಮಿ ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲೇ ಇದ್ದು, ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ಗಾಬರಿಯಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಓಡಿಹೋಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ತ್ಯಜಿಸಿದುದರತ್ತ ಮರಳುವವನು ತಾನು ಬಿಟ್ಟುಬಂದ ಜೀವನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಅವರು ಅವನಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಮತ್ತೆ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ತನ್ನ ಸಾಧನೆಗೆ ಮರಳುತ್ತಾನೆ — ಒಬ್ಬ ಆರ್ಯಿಕೆ ಒಬ್ಬ ಮುನಿಯನ್ನು ಅವನ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢಗೊಳಿಸುವುದು, ಅದೂ ಆಗಮದಲ್ಲೇ.

ನೇಮಿನಾಥರು ಗಿರ್ನಾರಿನಲ್ಲಿ ಐವತ್ತನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಕೇವಲಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅಲ್ಲೇ ನಿರ್ವಾಣ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಗಿರ್ನಾರ್ ಇಂದಿಗೂ ಜೈನರ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ.